Blog

Szlifierko-polerka metalograficzna. Jakie są jej rodzaje?

alt

Metalografia to dziedzina nauki, zajmująca się badaniem wewnętrznej struktury metalów oraz ich stopów. Opiera się przede wszystkim na badaniach makroskopowych i mikroskopowych. Wykorzystuje osiągnięcia metaloznawstwa i krystalografii. Powierzchnia badanego materiału musi zostać przygotowana w procesie preparatyki zgładów metalograficznych, który pozwala ujawnić rzeczywistą mikrostrukturę materiału. Metalografia pozwala poznać własności metalu, a czasem nawet zidentyfikować jego stop.

Zastosowanie szlifierko-polerki w metalografii


Szlifierko-polerka metalograficzna wykorzystywana jest w procesie przygotowywania próbek do badań metalograficznych, czyli zgładów. Preparatyka próbek metalograficznych obejmuje szereg czynności. Pierwszą z nich jest prawidłowe pobranie próbki w zależności od rodzaju materiału i wybranego miejsca poboru. Wykorzystuje się piły ręczne i mechaniczne oraz specjalne przecinarki. Rodzaj tarczy i parametry cięcia muszą zostać dostosowane do własności materiałów i sposobu cięcia. Próbkę należy następnie oprawić i w większości przypadków czynność tą wykonuje się metodą inkludowania. Zadaniem inkludowania jest trwałe ustabilizowanie próbki w materiale obojętnym. W tym celu najczęściej wykorzystuje się prasy. Zainkludowaną próbkę można następnie poddać szlifowaniu i polerowaniu.

Zgład metalograficzny szlifuje się na szlifierkach, wyposażonych w specjalne głowice mocujące. Wykorzystuje się papiery ścierne o różnej gradacji, zaczynając od papieru o najgrubszym ziarnie. Przygotowywana próbka musi być chłodzona, dlatego szlifierko-polerka metalograficzna przystosowana jest do pracy na morko. Powierzchnia próbki zostaje wyrównana, poprzez zebranie dużej ilości materiału. Wyszlifowana powierzchnia może zostać poddana polerowaniu metodą mechaniczną, ręczną lub elektrolityczną. Polerowanie usuwa ślady szlifowania i pozwala uzyskać w pełni gładką powierzchnię, która ułatwi obserwowanie struktury pod mikroskopem i przeprowadzanie procesu trawienia. W szlifierko-polerkach do procesu polerowania używa się obrotowych tarcz obciągniętych suknem lub filcem. Na tarczę polerską można dodatkowo nanieść specjalną pastę o różnych stopniu ziarnistości, produkowaną na bazie tlenków glinu, magnezu, żelaza lub chromu.

Podział szlifierko-polerek metalograficznych


Szlifierko-polerka metalograficzna może być dostępna jest w wersji manualnej lub automatycznej. Manualne szlifierko-polerki wymagają samodzielnego ustalenia siły nacisku i innych parametrów pracy. Natomiast szlifierko-polerki automatyczne wyposażone są w wygodny ekran dotykowy i oferują możliwość zaprogramowania wszystkich parametrów, regulację śrubą mirkometryczną i ustawienie pneumatycznego docisku indywidualnego lub centralnego. Urządzenia automatyczne lub pół-automatyczne wykorzystywane są w przypadku bardzo dużej ilości zgładów metalograficznych. Ważnym kryterium podziału szlifierko-polerek metalograficznych jest również ilość obsługiwanych stanowisk pracy, prędkość obrotowa i moc.

Warto zwrócić uwagę na szlifierko-polerki z układem odpływu i dopływu wody, a także wyposażone we własny napęd rotacyjny i pierścień antyrozbryzgowy. Szlifierko-polerki mają możliwość przytrzymywać kilka próbek na raz, a ich prędkość obrotowa waha się zazwyczaj od 50 do 600 obrotów/min. Szlifierko-polerki różnią się także od siebie średnicą obsługiwanych talerzy, ale większość z nich przystosowana jest do współpracy z tarczami o rozmiarach 250-300 mm.